In het land van elfje Stoer

 

 

Verhaaltjes In het land van elfje Stoer (45), heb je een vraag? Stuur deze naar: info@kasteelvolverhalen.nl

           

                          IN HET LAND VAN ELFJE STOER

                                         nieuwe avonturen van elfje Lief en de elfjes uit Elfjesland           

In het land van elfje Stoer (59)

 
‘Dat is raar,’ zegt elfje Knutsel tegen elfje Stoer. ‘Het lijkt wel of Grijze Panter kan toveren.’
‘Misschien kan hij dat ook wel,’ antwoordt elfje Stoer. ‘Of nee, zo bedoel ik het eigenlijk niet. Ik denk dat hij hulp aan zijn voorvaderen heeft gevraagd. Indianen doen dat wel vaker en blijkbaar komt er dan ook steun. Tenminste… ik denk dat het zo is gegaan, maar zeker weten doe ik het natuurlijk ook niet.’
‘Zou het nog wel goed komen met Grijze Panter?’
‘Waarom?’ vraagt elfje Stoer aan elfje Knutsel.
‘Nou, hij blijft zo in zichzelf gekeerd,’ zegt elfje Knutsel terwijl hij naar Grijze Panter kijkt.
Het oude opperhoofd van de Buffalo  Indianen is nog steeds in gedachten verzonken en af en toe prevelt hij wat woorden. Maar daar blijft het dan ook bij.
‘Ik weet het niet,’ zucht elfje Stoer. ‘Het is wel een beetje raar. Het lijkt wel of hij nog steeds met zijn voorvaderen praat.’
Elfje Knutsel haalt zijn schouders of en weet ook niet zo goed wat hij er mee aan moet. 
‘Alle zeilen naar bakboord!’ schreeuwt karabouter Stroompje plotseling vanuit de tijdmachine. ‘En snel. Knutsel, Boefje… naar links en elfje Stoer naar de achterzeil van de cabine. Zorg er voor dat we stabiel blijven.’
‘Wat is er aan de hand?’ vraagt elfje Boefje aan de andere elfjes. ‘Waarom is Stroompje opeens zo paniekerig?’
‘Geen idee, misschien slaat het weer om. Het zou me niet verbazen hoor. Blijkbaar kan het hier van het ene moment op het andere zomaar veranderen. Net stormde en onweerde het nog, en nu straalt de zon. Dus…’
‘Stabiel houden…’roept Stroompje zo hard als hij kan. ‘We gaan zo meteen landen.’
‘Landen…?’ vragen de elfjes zich verbaasd af en ook de oude Indianen kijken naar elkaar. Behalve Grijze Panter, want die is nog steeds in gedachten verzonken.
‘Ja, we zijn er als ik me niet vergis. Kijk maar eens over de rand van de cabine. Zien jullie daar die enorme wouden? Volgens mijn navigatie moet het hier zijn.
We zijn aangekomen bij de ondoordringbare wouden elfjes, dan kan bijna niet missen. Nu alleen nog een geschikte plek zien te vinden waar we de tijdmachine met de cabine veilig en wel aan de grond kunnen zetten.’ Karabouter Stroompje is er helemaal opgewonden van geraakt en hij zwaait en danst op en neer terwijl hij ondertussen wel de koers van de tijdmachine nauwlettend in het oog houdt.
‘Nog een klein stukje naar links elfjes,’ roept hij.
‘Stroompje… kijk daarginds is een open stuk. Is dat ruim genoeg om te kunnen landen? Daar bij die plas,’ zegt elfje Stoer tegen de karabouter. Elfje stoer is naast Stroompje gaan staan en de twee kijken elkaar aan.
‘We hebben het gered elfje Stoer,’ zegt de karabouter. ‘Nu alleen nog een goede  landing en dan zijn de oude Indianen op hun plaats van  bestemming.’
‘Tja… en dan, uh dan kunnen wij terug naar het Kronkelbos. Terug naar elfje Lief en elfje Zon, en naar elfje Bloem en de andere karabouters. 
‘En naar professor Knappebol en de baronesse…’ vult karabouter Stroompje aan.
‘Pff, eindelijk,’ zegt elfje Stoer met een diepe zucht.
 

Heb je ook een idee ,stuur dan een email naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. ( een mooie tekening vinden we ook leuk en de mooiste zetten we op de website van Kasteelvolverhalen

 

 

                                                       WAS