Het geheim van het gekleurde bos

 

 

Verhaaltjes Het geheim van het gekleurde bos, heb je een vraag? Stuur deze naar: info@kasteelvolverhalen.nl

 

WAS

 

Het geheim van het gekleurde bos (7)

 


“Nou Olligo, ik wacht…,” zei Arie ongeduldig. “Komt er nog iets of zit ik hier mijn tijd te verdoen?”
“Kalm nou Arie,” maande koning Anistorius de herfstspin. “Geef Olligo nou even de tijd om zijn verhaal te doen.”
“Goed dan, maar dan moet hij nou eindelijk eens zeggen waar het op staat. Ik beloof jullie dat ik zal luisteren,” antwoordde Arie, terwijl hij met zijn linker voorpoot zijn kaak schoonmaakte.
“Arie… koning Anistorius, zoals ik jullie al heb gezegd… vind ik dat er beter voor het bos moet worden gezorgd. Het moet mooier…. en aantrekkelijker worden. Kijk, in de zomer komen er mensen en vogels en konijnen en…”
“Mag ik even iets zeggen, beste Olligo?” onderbrak de herfstspin.
“Natuurlijk Arie, wat wil je zeggen?”
“Nou die mensen, vogels en konijnen en de hele rataplan komen ook wel in de herfst en in de winter. En zeer zeker ook in het voorjaar, als het lente wordt. Dus ik begrijp echt niet wat je bedoelt. Wat wil je ons nou eigenlijk vertellen?”
“Ja, dat snap ik, maar je laat me ook niet uitspreken,” mopperde Olligo.
“Ja Arie, daar heeft Olligo gelijk in. Je geeft hem niet eens de kans,” voegde de koning er nog aan toe.
De herfstspin zuchtte eens diep.
“Natuurlijk. Tjonge, wat zijn jullie het samen weer eens. Maar goed, je zult mij niet meer horen. Ik zeg niets meer.”
“Mooi,” zei de koning Anistorius. “Ga nou maar verder met je verhaal Olligo.”
“Nou, wat ik eigenlijk wilde zeggen… om het ook in herfst gezellig te maken… is mijn idee om iedereen in het bos te vragen om in de herfst de bladeren te schilderen. In allerlei kleurtjes… rood, oranje, geel, bruin … of welke kleur dan ook. Dan ziet het bos er weer heel anders uit… en dan komen de mensen en vogels en zo… ook in de herfst naar het bos.”
De spin schudde zijn hoofd.
“Zie je nou wel dat aardwormen beter niet kunnen gaan nadenken. Dit is zo ongelofelijk zinloos. Beste Olligo, ik weet niet waar je al die tijd bent geweest, maar als jij had opgelet dan had je kunnen zien dat alle bladeren al vanzelf andere kleuren krijgen. Daar zorgen de bomen zelf voor, daar hebben ze onze hulp echt niet bij nodig. Bovendien moet je mij ook eens uitleggen hoeveel handjes jij had gedacht nodig te hebben om alle bladeren van alle bomen in het bos te verven? Nee koning Anistorius, ik hoop dat je er nu van overtuigd bent dat aardwormen beter niet kunnen gaan nadenken. Daar komt alleen maar ellende van.”
De koning wreef eens over zijn kin.
“Misschien heeft het dan niet zoveel zin om alle bladeren te verven, maar wat dacht je van alle paddenstoelen? Als die allemaal een kleurtje krijgen en als dan ook nog eens alle bladeren van de bomen zijn gekleurd, dan is het bos wel heel erg vrolijk en kleurrijk geworden. Dat zal vast wel door de mensen worden gewaardeerd in deze donkere herfstdagen en dan zullen ze van zelf ook wel iets voorzichtiger worden met de natuur. Dus op zich is dat plannetje van Olligo nog niet zo verkeerd.”
“Tja misschien…” zuchtte Arie. “Misschien laten ze dan ook onze webben met rust zodat we niet elke keer opnieuw moeten beginnen met spinnen.”
“Ja, misschien wel Arie. Het is in ieder geval het proberen waard,” zei de koning. “En zie je nou wel dat het verstandig is om ook eens naar een ander te luisteren.”
“Het is nog lang niet zeker of dat mooie plan van Olligo wel gaat werken?” mopperde de spin nog.
“Dat is zo Arie, daar heb je een punt, maar als we het niet proberen dan zullen we het ook nooit weten.”
Arie knikte en schijnbaar was hij het met de koning eens.


 

Heb je ook een idee voor ELFJE LIEF,stuur een email naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. ( een mooie tekening vinden we ook leuk en de mooiste zetten we op de website van Elfje Lief.)

 

WAS