Het geheim van het gekleurde bos

 

 

Verhaaltjes Het geheim van het gekleurde bos, heb je een vraag? Stuur deze naar: info@kasteelvolverhalen.nl

 

WAS

 

Het geheim van het gekleurde bos (2)


Elfje Zon slaapt nog als andere elfjes al beneden zijn.
‘Ze is toch niet ziek?’ vraagt elfje Bloem.
‘Nee hoor, er is niets aan de hand. Elfje Zon kon gisterenavond niet in slaap komen en daarom heeft ze beneden nog een glaasje grenadine gedronken. Het was al tamelijk laat toen ze uiteindelijk naar bed ging. Daarom kan ze niet zo goed wakker worden. Tja, dat kan een keertje gebeuren,’ legt elfje Lief aan de andere elfjes uit.
‘Waarom kon ze niet slapen?’ vraagt elfje Boefje.
‘Dat zal ik jullie vertellen. Elfje Zon vroeg zich af hoe het komt dat het bos helemaal gekleurd is. Daarom kon ze niet slapen en daarom zijn we ook naar beneden gegaan, want ik was bang dat jullie ook wakker zouden worden. Toen hebben we samen een glaasje grenadinelimonade gedronken en toen heb ik een tipje van de sluier opgetild.’
‘Uh, een tipje van wie z’n sluier?’ vraagt elfje Knutsel verbaasd.
‘Sorry, dat is een gezegde… dat wil alleen maar zeggen dat ik haar iets over het geheim van het gekleurde bos heb verteld.’
‘Een geheim?’ Elfje Boefje heeft zijn oren gespitst.
‘Ja, dat heb je goed gehoord en als jullie het ermee eens zijn gaan we zo meteen naar het bos en dan zal ik jullie daar meer over het geheim vertellen. Willen jullie dat?’
De elfjes zijn het er helemaal mee eens, maar nu is het wachten op elfje Zon, die nog steeds niet wakker is.
‘Zal ik haar even wakker maken?’ vraagt elfje Bloem.
‘We zullen nog een kwartiertje wachten en als ze er dan nog niet is, dan ga ik haar wakker maken. Goed?’ zegt elfje Lief.
De andere elfjes zijn het ermee eens.
‘Kun je ook  niet vast een tipje van de sluier voor ons optillen,’ vraagt elfje Boefje. ‘Dat kan maar gebeurd zijn?’
Elfje Lief glimlacht.
‘Tja, dat zou ik kunnen doen. Als jullie nou ondertussen jullie melk opdrinken en jullie boterham met honing opeten, dan zijn we er zo meteen allemaal klaar voor.’
“En elfje Zon dan?’
‘Nou die eet wel een boterham als we onderweg naar het bos zijn. Ze heeft meestal ‘s morgens toch niet zoveel honger.’
‘Maar ze moet toch wel iets eten?’ zegt elfje Bloem
‘Natuurlijk elfje Bloem, maar wees maar gerust dat komt wel goed.’
‘Nou elfje Lief, nu wordt het tijd voor het tipje van de sluier.’ Elfje Boefje wordt een beetje ongeduldig.
‘Nou het zit zo,’ begint elfje Lief plechtig. ‘Het heeft te maken met Gompidee en koningin Anistopera…’
‘Bestaan die dan echt?’ vraagt elfje Knutsel.
‘Wat dacht je dan? Dat ik dat verhaal verzonnen heb?’
‘Om eerlijk te zijn wel,’ antwoordt  elfje Knutsel.
‘Nou Elfje Knutsel… alle verhalen die de karabouters en de professor tijdens de picknick hebben verteld zijn waargebeurde verhalen.’
Elfje Knutsel staat er een beetje beteuterd bij.
‘Goede morgen allemaal,’ klinkt het. Het is Elfje Zon die nog door haar ogen wrijft en blijkbaar net wakker is geworden. ‘Zijn jullie allemaal al wakker?’ vraagt ze nog half-slaperig.
‘Ja, we wachten op jou, want we moeten gaan. Elfje Lief gaat ons het geheim van het gekleurde bos vertellen…’ zegt elfje Bloem opgewonden.
‘Ja, dat weet ik al,’ antwoordt elfje Zon.
‘Weet jij het geheim al?’ vraagt elfje Knutsel verbaasd.
‘Nee hoor, maar wel dat we naar het bos gaan,’ antwoordt Elfje Zon.
‘Eerst nog even een boterham voor elfje Zon maken,’ zegt Elfje Lief en ze smeert boter en daarna honing op een grote bruine boterham. Als elfje Zon het laatste stukje oppeuzelt zijn ze al bij het bos aangekomen.
 
 

Heb je ook een idee voor ELFJE LIEF,stuur een email naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. ( een mooie tekening vinden we ook leuk en de mooiste zetten we op de website van Elfje Lief.)

 

WAS