De Picknick

 

 

Verhaaltjes De Picknick, heb je een vraag? Stuur deze naar: info@kasteelvolverhalen.nl

 

WAS

 

Vakantieverhalen van de Elfjes

De picknick (2)

‘Tjonge, wat zijn jullie in een vrolijke bui,’ zegt karabouter Karawinkel als de elfjes de winkel binnenstappen.
‘Dat klopt helemaal. We gaan picknicken bij de grote eik. Gaat u met ons mee?’
‘Zo, zo…uh, nou het is vandaag niet zo druk in mijn winkel, dus…’
‘Dus?’
‘Dus… ga ik met jullie mee. Hebben jullie voldoende bekertjes en bordjes? En vorken, messen en lepels?’
‘Ja hoor,’ zegt elfje Lief. ‘Alles ruim voldoende.’
‘Mooi, nou kunnen we gaan,’ zegt de karabouter. ‘Gaan de andere karabouters ook met ons mee?’’
‘We moeten dat nog aan ze vragen,’ antwoordt Elfje Lief.
‘Nou, die zullen vast en zeker ook wel zin hebben in een gezellige picknick,’ zegt Karawinkel met een brede lach.
‘Dat denk ik ook wel,’ reageert de professor terwijl hij de veter van zijn schoen strikt. ‘Zou ik er toch bijna over zijn gestruikeld,’ mompelt hij.
Even later zijn de vijf elfjes en professor Knipperbol en vier karabouters op weg naar de grote eik. Karabouter Karabouwtje is er nog niet bij, die moest nog even een karweitje afmaken. Maar hij heeft beloofd dat hij zo vlug mogelijk naar de grote eik zal komen. Zo gauw hij klaar is met zijn werk. Karabouter Karabakje heeft verse puddingbroodjes meegenomen en karabouter Karaboontje een grote zak vol met vers geplukte kersen. Mooie donkerrode kersen, heerlijk zoet van smaak. Elfje Boefje heeft er al een paar geproefd en kan er eigenlijk geen genoeg van krijgen.
‘Nu is genoeg,’ zegt Elfje Lief. ‘Straks krijg je nog buikpijn elfje Boefje.’
‘Maar ze zijn zo lekker…’probeert elfje Boefje nog.
‘Dat kan wel zijn, maar genoeg is genoeg,’ zegt Elfje Lief op strenge toon.
‘Bovendien lusten wij ook wel kersen en is het niet zo netjes om alles alleen op te eten. Samen delen lijkt me…’
‘Zo is dat,’ zegt professor Knappebol, die snel nog een paar kersen uit de grote zak pakt.
‘Professor…!’ roept elfje Lief.
‘Ik wilde ze maar even proberen… gewoon om te weten of ze wel lekker zijn.’
‘En…?’ vraagt Karaboontje.
‘Mmm…’ antwoordt de professor en hij likt langs zijn lippen.
‘Straks bij de grote eik, dan mogen jullie allemaal kersen eten, maar nu nog niet,’ moppert Elfje Lief.
‘Elfje Lief toch, wat ben je streng voor ons,’ antwoordt de professor.
‘Nee professor, ik ben niet streng, maar ik denk dat het wel net zo gezellig is  dat we pas gaan picknicken als we bij we grote eik zijn en niet zoals nu, dat we al onderweg beginnen.’
‘Daar moet ik je helemaal gelijk in geven,’ zegt de professor. ‘Mijn excuses.’
‘Dank u wel, maar zo erg is het nou ook weer niet.’
‘Dus… uh, ik mag er nog wel een paar?’ vraagt Elfje Boefje.
Elfje Lief schudt lachend haar hoofd.
‘Nee, Elfje Boef, ik zeg dan wel dat het niet zo erg is, maar dan verandert niets aan mijn standpunt dat onze picknick pas begint bij de grote eik en geen moment eerder.’
‘Oh…’ klinkt het teleurgesteld. ‘Ik dacht, misschien…’
‘Loop nou maar door, dan zijn we er zo,’ zegt Elfje Lief.
Even later zijn ze bij de grote eik en kan de picknick beginnen. 
 

Heb je ook een idee voor ELFJE LIEF,stuur een email naar Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. ( een mooie tekening vinden we ook leuk en de mooiste zetten we op de website van Elfje Lief.)

 

WAS